Fjale...

Përçapje...
Përçarje...
Përçmim...

-Me zhyte ne vaskën ku lan kujtimet e vjetra
-Me zhyte thelle,për te shpëlare veten nga qenia ime
-Zhyte dhe veten bashke me mua
-Mbyte brenda një vaske dhjete-ditore atë qe mezi ngritëm ne një vit
Ndoshta as dhjete dite...Ty te dalin dhe te teprojnë me pak...

Përçapje...
Përçarje...
Përçmim...

Words i can't pronounce

I rarely say it

I rarely mean it

Someday it's going to happen

Today or the day after that

Or maybe it's the same day

To forgive or to be forgiven

Which one is the worst out of them?!

In the ocean where only the mad swim

Forgiveness is a forbidden word

Where white reflects black on the lake

and when black sees white in the mirror

That's when you know it

They won't forgive you

But if what white sees is grey

and the black does the same too

You are getting close to being forgiven

So,to all my thoughts that sank

And to all of them who learned to swim

I'm pretty sure i shouldn't apologize to her

But for the words that i pronounced

And for those that i have swallowed

Should i be the one to forgive her?

Where does your limit go to?!

I fear the distance
I fear the jealousy
But i don't fear you

I fear the looks they give you
I fear the smiles you give back
But i don't fear what we have

I fear the desperate calls
I fear the nasty thoughts 
But i don't fear us while making love

I fear the thought of you leaving me
I fear the idea of losing you'
But trust me my dear when i say, I don't fear falling in love...

MENDIME

Ka dy lloj njerëzish ne ketë bote.Ata qe influencojnë…Dhe ata qe influencohen…
Ne qofte se dikush nuk e gjen veten ne asnjë nga bashkesite e mesiperme mbetet i përjashtuar te krijoje një nenbashkesi te veten qofte edhe me vetëm një element.
Ne te vërtete është kaq e thjeshte.Mjafton te zgjedhësh anën qe do te mbash dhe qendroji statik atij vendimi.I gjithë sensi i jetës ka te beje me qendimin qe zgjedh te mbash.
Kudo, kurdo dhe me këdo jemi qëndrime te diferencuara te qenies sone. Çdo qëndrim shpalos një pjese tënden.
I çmenduri shpalos cmendurine e vete,dhe i mençuri intelektin e mbështjelle nen rrokullisjen e viteve qe pasojnë njeri tjerin teksa mesnata godet për te njoftuar një vit te ri.
Por prape nuk janë shume gjera qe ndryshojne.
Mbreme ndodhi një vrasje ne lagjen tone.
Te dy personazhet ishin influencues.Njeri influencoi me ikjen e vet,dhe tjetri me cmendurine qe kërciste neper dhembet e hakmarrjes se një adoleshence te vrare.
Te gjithë sytë qe e panë janë te influencuar. Jane prindër me një te ardhme te thyer, shoqëri me një pjesëtar mangut,dhe një qytet me një lokal rrugice me njolla gjaku brenda.
E çuditshme sesi një shkrepje ndryshon rrjedhën e krejt historisë te gjithsecilit prej nesh…

JO

Në një bote ku te thuash po duket teoremë

Te provosh te thuash jo është thjesht një hipotezë…

Ne një bote ku pranimi te bën ty me normal

Ku mohimi te nxjerr shume radikal

Ne një bote ku te urresh nuk është me aq e kote

Provo te thuash te dua, do te nxjerrësh lot

Ne një bote ku mërzia është pjese e perditshmerise

Gëzimi, lumturia kane nisur shtegtim

Ne një bote ku te thuash po duket teoreme

Provo te thuash jo o njeri

Mbase do te ketë pak vlere!

It was never about Vienna

I believe there is a reason why I fell in love with Vienna.

Vienna taught me what true love is all about.

It showed me that beneath that fragile architecture and that gorgeous look is a war. A strange war to be someone’s imperator.

But I think you cannot conquer someone’s heart even if they let you to.

Under the sheets of a lovely bed is hidden just a memory.

And for the sake of the truth, memories don’t last forever.

But still, you can take pictures and remind of what love tasted like.

But that’s it.

You will never be the same again, even if you go and live to Vienna.

Embelsi me mente

E adhuroj çastin kur ajo me thotë "Ti me deh mua!"
Me deh me ketë arome.
Parfumi im...
Cuditerisht kisha i ka dënuar gjithmonë alkimistet, vecanerisht ata qe sillnin risi e prodhonin esenca te reja,pasi parfumet te bejne pre te tundimeve mishtore; sikurse Napoleoni dehej me esencën e ujit te kolonias.
Sigurisht elitropina,vanilina dhe aldehidet e para e kane te lehte te te bejne pre shume shpejt pasi janë gjahtarë te zote te shqisave e ne humanet,jemi skllevër te nuhatjes.
Dhe ne atë çast ajo kthehet nga unë dhe me thotë:"E ke gabim nëse mendon se me tërheq parfumi jot...Me pëlqen aroma e lekures tende,ajo me deh!"
Lekura jote ka aromën e një foshnje te porsalindur,delikate dhe e brishte. Eshte një kokteil embelsie miksuar me pak mente.
Ti je sublime,dhe je simbol i joshjes se vërtete,po aq sa dhe di te me besh te ndihem sikur jam e para.E para kritike e një recete qe nuk do hidhet kurrë ne treg...
Ti me deh mua...Ti di te me dehesh mua...
Aldehidi jot krijon eufori...
Je nga ato tipet e veçanta qe provokon lehte,"Bej dashuri,jo lufte."
Je potente,sepse ti mbart te katërta simbolet brenda vetes.
Ti ke token ne trup,ujin ne shpirt ,zjarrin ne zemër dhe erën ne mendje.
Kjo je ti!

BABA MITATI

Eshtë e vështire ta pranosh faktin qe ti nuk je më mes nesh...
Nena tha:"Sa shpejt i doli shpirti vendit..."
Vdiqe ne një dite shume te bukur Baba!
Njerëzit e mire vdesin ne dite te tilla...
Ndonjëherë është shume vone për te bere gjene e duhur,dhe unë qe e shkruaj e di shume mire ketë gjë...
Me vjen keq qe herët qe kemi qëndruar pranë mund te numërohen lehte!
Me vjen keq qe nuk kam qene mbesa qe ti do doje!
Me vjen keq qe te qëndroja larg gjithmonë!
Me vjen keq qe kurrë nuk tentova ta vidhja një puthje ose një përqafim!
Me vjen keq që s'të desha pak me shume...
Ndoshta po te te doja ti do ishe akoma gjalle...
Ti ike...
Ike dhe na le të mjerë!
Nevrik dhe krenar,por dite te beje një dynja me njerëz të të donin e të respektonin!
Burrë si Mitati me nuk ka!
Sa dhemb...
Dhemb të dish që shtëpia ne fshat nuk ka më të njëjtin kuptim...
Kujt do i themi ne tani "Baba?!"
Uroj të më kesh falur...
Sa shpejt ike nga kjo botë.
Nuk u pajtuam dot dhe s'bëmë as përshëndetjet e fundit...
Sa dhemb..

Vello e zezë

Sa e hoqe të zinë o nënockë

Pa tu tharë plagët e veshe prapë

E fortë paska qënë ajo kockë

Si i majise gjithë ato vragë

Me dhembka ta murosën zemrën

Të ikën të dashurit pak e nga pak 

E fortë paske qënë moj nënockë

S'tu thanë kurre sytë,Ty 

që e meritoje në cast.

Aokigahara

I got lost in the sea of trees

Thought about committing suicide

All the spirits were gathered here

Trying to release me from this purgatory of mine

I wandered and wandered through an entire life

Kept saying I'm sorry to the ones i lied

I got lost in the sea of trees

Never realizing you were my perfect place to die...