dhe un si bleresja jote e vetme do paguaj me parajsen time
Me digj si cigaret qe konsumoje
teksa dashnoret e panunerta i numeroje nje me nji
Kujto sesi zhytesha ne harresen e stuhive te mendjes
Dhe lutesha me tym qe miresia te me shkelte me kembe
Ashtu si per nje infinit statik
qelloja me lot drejt syrit tend
Por si sme ndaloi nje here radari i jetes tende
kur ne qoshen e zemres gropose endrren time
Por si mund te ble un nga qetesia jote
Kur ti nuk interesohesh te me shesesh as timen!
No comments:
Post a Comment